มากันเข้าไป.....

posted on 14 Aug 2010 23:00 by bigpal

หน้าฝนฤดูเปียกปอน

ปลาน้อยเล็กใหญ่ชุ่มชื่นหัวใจ

กบอ๊บๆ เริงร่า หลุนๆ เล่นฝน

มนุษย์เงินเดือนวิ่งหนีเปียกปอน

หลบเลี่ยงหนีฝนหนีน้ำ กันใหญ่นะเจ้า "แมลงสาบ ตะขาบเอย"

 

 

 

เอ่อ........................เกือบจะเป็นกลอนที่ดี (หรอฟ่ะ ไหนหล่ะสัมผัส - -")

ครับ.......ผมไม่ได้พิมพ์ผิดสองคำสุดท้ายผิด 

ผมจะไม่มีปัญหาเลยถ้ามันหลบที่ในท่อ ใต้ใบบัว ใต้กระถางต้นไม้ หรือที่ติ่งหลืบไหนๆ

 

 

แต่....

 

นี่...........

 

มัน.......................

 

ห้องน้ำบ้านตรูนะเฟ้ยยยยยยยยยยยยยย อ้ายยยยยบร้าาาาา

(มันมีคำว่าบ้านตรูด้วยนี่แหละ ถึงมีปัญหา)

 

 

นึกภาพห้องน้ำเล็กๆนะครับ อาบชาว์เวอร์ (ภาษาพื้นๆ ฝักบัวนั่นแหละ)

โถสุขภัณฑ์อยู่ข้างๆ ไม่มีพื้นที่ให้โชว์สเตปเทพแต่อย่างใด

แน่นอนเมืองไทยเมืองร้อนคนไทยต้องอาบน้ำอุ่นอยู่แล้ว ^^

 

 

 

 

พูดถึงพี่ๆน้องๆเพื่อนๆ แขกไม่ได้รับเชิญทั้งหลาย 

คุณน้องลูกๆตะขาบกันก่อน (ตัวประมาตะเข็บแต่สปีด 99 ) ก่อนจะหาว่าผมไม่มีมนุษยธรรม

รังแกสัตว์ตัวเล็กๆ ไม่มีทางสู้ ไอ้คนใจร้าย (!!!) บ้ากาม (!!!!!!!!!!!!)

 

 

ตัวเดียวสองตัวก็พอทำใจได้ สัตว์ร่วมโลก

นี่พี่มาทีเกินห้าท่านทุกที ใส่ซองเดียวกินทั้งครอบครัวว่างั้นเหอะ - -"

โอเคๆ เริ่มทำใจมาเท่าไหร่เท่ากัน

แต่พี่ๆเค้าอยู่ร่วมร่องกระเบื้องเดียวกันไม่ได้ (เหน่ะ...ต้องการความเป็นเอกเทศซะด้วย)

มีแย่งทงแย่งที่กันอีก - -"

 

คืองี้ครับอธิบายคร่าวๆ พี่ๆลูกตะขาบแค่ตกใจน้ำที่ไหลลงท่อระบาย

ความอึดต่ำม๊ากกกกกกถึงขีดสุด ลอยน้ำว่ายๆๆๆ ได้ประมาณสามอึดใจ เดี้ยง....

ก็เลยต้องหนีตายกันอลหม่าน พอขึ้นมาได้ก็ว่ายผ่านง่ามนิ้วเท้าน้อยๆของผมไป

พยายามตะกายปีนป่าย กระเบื้องไปอยู่ตามร่องที่สูงพอจะพ้นน้ำ

(ก็ยังไม่มีกรณีขึ้นขาซักที ก็เลยใจบุญ ในเมื่อพี่ไม่ทำผม ผมก็ไม่ทำอะไรพี่ แฟร์มั้ยหล่ะ)

ผมไม่ซีเรียสนะ ชินแล้ว เพราะคิดว่าเป็นเพื่อนร่วมโลก (ห้องน้ำ) กันไปแล้ว

มองเผินๆ ก็ดูเหมือนปูนขาวที่ยาร่องกระเบื้องไว้มันเป็นรู

เอาหละ พอพี่ท่านได้ที่พักใจเรียบร้อย มันจะอยู่นิ่งๆ ไม่ไหวติง

จิบชาไปพลางดูกระผมอาบน้ำไป (เป็นภาพที่ไม่อยากให้จินตนาการกันเท่าไหร่ - -")

แต่พอมีเพื่อนร่วมชะตากรรมปีนมาพบปะกันโดยบังเอิญ

เกิดเหตุการณ์ต่างคนต่างเกรงใจ ตัวนึงไปทาง อีกตัวไปทาง

ผมจะไม่ทำร้ายอะไรมันเลยถ้าไม่จำเป็นจริง พยายามใช้คำพูดก่อน

ตามวิถีการสลายการชุมนุมกลุ่มลูกตะขาบที่ถูกต้อง (ตุบ... โดนเขวี้ยง 555)

ก็ตัวนึงไปทางผ้าเช็ดตัวที่แขวนอยู่ ตัวนึงไปทางชั้นวางแปรงสีฟัน O.o

ทางเลือกสุดท้ายต้องใช้อาวุธเข้าขอกระชั........(โดนอีกดอก)

 

ตะแด๊น................หัวฉีดพลังช้างสาร (ไม่ต้องบอกก็รู้มั้งหัวฉีดอะไร ^^)

 

ฉีดดักทาง บางตัวเชื่อฟังไม่ดื้อไปต่อ บางตัวไม่ฟังก็ต้องลงไปว่ายเล่นในน้ำสบู่

สามอึดใจ .............. แอ่ก.............. เฮ้อ...ใจก็ไม่อยากให้ถึงแก่ชีวิตอะไรกันหรอก

แผ่เมตตาให้ไปตามระเบียบชาติหน้าฉันใดเกิดมามีชีวิตที่ดีกว่านี้แล้วกันนะพวกนาย.....

 

จะมาเลี้ยงรุ่นกันรึไง 

ก็ยังดีที่เป็นพี่ๆน้องๆตะขาบเป็นรุ่นจูเนียร์ ถ้าพี่ใหญ่เฮฟวี่เหวดมานี่ถึงกับแป้วเลยทีเดียว

โดนต่อยทีถึงกับนอนโลง....เอ้ย!!! โรงพยาบาลกันเลยเชียว

 

หมดไปหนึ่งสปีชี่ส์ เหลืออีกหนึ่ง

โอย.... ไม่อยากพูดถึงสรรพคุณพี่ท่านเลยจริงๆ -*-

เพราะทุกๆคนคงรู้สรรพคุณกันอยู่แล้ว

อึดคงทนสภาวะแวดล้อมทุกสิ่ง ทุกสารเคมี ไม่จมน้ำชอบด้วยซ้ำไป

ละล้าละลัง โลเล สภาวะจิตใจไม่คงที่ ฯลฯ

ไม่งั้นคงอยู่มาไม่ถึงหลายล้านปีหรอก

แหง๋ครับ พี่กระจั๊ว หรือปีเตอร์ (ภาษาอังกฤษไม่ใช่คำนี้ซะหน่อย ทำไมใช้กันจัง)

เอาเป็นว่าคุณก็รู้ว่าตัวอะไรละกัน ^^ 

ยังดีที่ผมมีความสามารถพิเศษ (โม้ไปงั้น)

"กลิ่น" ครับ ผมรู้ว่าพี่เค้าสิงอยู่ในห้องน้ำหรือไม่ด้วยกลิ่น (ไม่รู้ทำไมแต่มันติดจมูกอ่ะ)

ไม่ว่าในหรือนอกสถานที่ โอกาสประสบพบพาน 90 เปอร์เซนต์เลยทีเดียวเชียว

 

บ้านผมตรงรูระบายน้ำจะมีฝากั้นเศษผมร่วงลงไป อ่า....นั่นแหละครับ

ประเด็นคือมันสามารถเปิดได้ และด้วยเหตุอันใดไม่ทราบได้

ไม่มีใครคิดจะปิดตายมันซักที .... และแน่นอน

คุณก็รู้ว่าตัวอะไร จะงัดฝาขึ้นมาวิ่งเล่นเมื่อไหร่วันไหน ไม่มีใครรู้

ผมก็พยายามหาอะไรหนักวางทับ เพื่อให้พี่ๆพวกนั้นไปที่ชอบๆ ที่อื่นนอกจาก

ห้องน้ำบ้านตรูเนี่ย ไม่รู้ทำไมสงสัยจะไม่ถูกใจท่านแม่ท่านพ่อผมเอง

น้ำไหลไม่สะดวกยกออกซะงั้น โอเคยกเลย แต่.................

ใช้ห้องน้ำเสร็จก็ลืมยกคืนพื้นที่เดิมทุกครั้งไป

แน่นอนสร้างความเร้าใจให้กระผมเป็นอย่างมาก

เพราะว่าคุณก็รู้ว่าตัวอะไร วุ่นวายมาก

เพราะเมื่อเรดาห์สองเส้นตรวจพบว่าจะมีภัย

พี่ท่านก็จะวิ่งเข้าหาที่มืด

นั่นจะเป็นอะไรไปซะไม่ได้นอกจากรูที่เพิ่งขึ้นมา ซึ่งพี่เค้าคงลืมว่าเป็นระบบเดียวกับประตูหนีไฟ

พอพี่ดันขึ้นมาปุ๊ป เริงร่าฝาปิด ....... ทีงี้เอาไงหล่ะ 

 

นั่นไงเหลืออีกที่นึง มืดดีจริงๆ ปลอดภัยแน่กรู (เสียงอุทานภายในใจของคุณก็รู้ว่าตัวอะไร)

 

 

เฮ้ย...... เฮ้ยยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ นี่มันเงากรูว้อย....................... *o*

 

แน่นอนอาวุธที่สู้คงจะใช้หัวฉีดไม่ได้อีกต่อไป เพราะพี่ท่านทนทายาท

ไม่หวั่นแม้วันมาน้อย (ตัวเดียว) 

 

และนั่นเป็นคำตอบว่าทำไมในห้องน้ำบ้านผม นอกจากแปรงขัดโถ น้ำยาล้างพื้น

จึงมีรองเท้าข้างซ้ายประจำการอยู่จนจวบทุกวันนี้

 

จึงขอจบการต่อสู้ของสมรภูมิ  Bahtroom Saving Private Gruuu (กรู) ไว้ ณ โอกาสนี้

 

ของพลังจงอยู่กับท่าน...... (ออกทะเลแสนงามตลอดศก) ^^

 

Comment

Comment:

Tweet