ถ้าหลงเข้ามาก็ขอกล่าวคำว่า สัสดี เห้ย!!! สลาลี เห้ย!!! สวัสดี เห้ย!!! ถูกแย้ว (ยังกล้าเล่น Foot in mouth)
 
คนอ่าน  :  ปิดบล็อคหนีดีกว่า
 
 
 
 
ไม่ว่ากันครับ อันนี้เป็นไดอารี่ค่อนข้างส่วนตัว อยากระบายความรู้สึกของมนุษย์ตัวเล็กๆ แค่นั้น
 
กลับมาอ่านอีกครั้งว่าช่วงเวลานี้ตัวเราคิดยังไง มีเหตุการณ์อะไรในชีวิตบ้าง 
 
แต่ยังไงก็ขอเขียน (เผื่อ) มีใครบางคนอยากอ่านอะไรที่น่าเบื่ออย่างนี้บ้าง 
 
จะให้เขียน กุ มรึง เห้ สลัดผัก เช็ดเป็ด มันก็ออกจะหยาบเกินไปหน่อย
อีกอยากก็ใช้คำพวกนั้นในชีวิตประจำวันจนเบื่อแล้ว ลองฝึกดู (นี่ก็ลบไปหลายคำอยู่เหมือนกัน 555)
 
นานไปไหม กับคำว่า สวัสดีปีใหม่ 2556 2557 เพิ่งสังเกตว่าไม่ได้ละเลงตัวอักษรในนี้ไป 2 - 3 ปี แล้ว Foot in mouthFoot in mouth
 
ทบทวนกับตนเองนิดนึง
 
ผมเป็นลูกของ พ่อกับแม่ (ไม่ช่วย)
 
เป็นพี่ของน้อง (ยัง ยังไม่เลิก)
 
เป็นคนตีทอม!!!! คือทอมก็เป็นกลองตัวหนึ่งนั่นแหละ ไม่ต้องคิดมาก (ใครไม่คิด กระผมคิดเอง อิอิ อ้าว!)
 
แฮ่ม!! เอาจริงก็เป็นมือกลองสมัครเล่นครับ (คือไม่ซ้อมมาก ไม่มีงานเล่นทุกวันวันละหลายๆรอบ หรือออกอัลบั้ม อันนั้นคือเล่นเป็นอาชีพ) ว่าง่ายๆ ก็คือ เล่นไปเรื่อยๆ มีงานก็ไป เค้ามาเรียกไปเป็นมวยแทนก็ไป ไม่มีก็ตามเวรตามกรรม Sealed  
 
ยังไม่ถึงขั้นมือโปรเมพเก็บทุกเพลงโซโล่เดี่ยว!เปลี่ยว!!ปลิ้น!!! อะไรขนาดนั้นครับ
 
ไอ้การที่ไม่มีงานหลักๆของผมก็คือ ความขี้เกียจหางานครับ แหะๆ ง่ายๆ เลย เหตุผลก็....มากมายอย่างเช่น 
งานดนตรีสมัยนี้ ค่าตัวไม่ได้เพิ่มตามค่าครองชีพเลยนะ (เผื่อใครยังไม่รู้) บางท่านบอกเล่นเพราะใจรัก
ไม่ใช่หรือ เงินทองสำคัญไฉน (ศัพท์พี่ท่านช่างโบราณเสียยิ่งกะไร) เรื่องนี้เริ่มวนมาในความคิดชีวิตอีกแล้ว
 
ไหนร้านจะรับแต่วงอคูสติก (ประมาณกีต้าร์โปร่ง+ร้อง+อะไรก็ได้) คนไม่ค่อยอยากจะให้ครบเท่าไหร่
ทำไมไม่รู้ ไม่ชอบเสียงครบๆทุกย่านความถี่กันมั้ง หรือประหยัดงบประมาณ (ว่าอย่างหลักมากกว่า)
ไม่มีเบสไม่รู้สึกหรือว่ามันขาดเสียงทุ้ม อยู่ ใน ใจ (เสี่ยวแท้) ไม่มีกลองไม่รู้สึกหรือว่าขาดตัวคุมจังหวะ
เสียงทองเหลืองฉาบกรุ้งกริ้ง ขาดความพีคของเพลงในท่อนฮุคเมื่อไม่มีกีต้าร์ไฟฟ้าและแอฟเฟ็กต่างๆ
ในช่วงที่แบบสมมติว่าเป็นลูกค้าอย่างเนี้ย เมาปลิ้นได้ที่ หรือกรึ่มๆ ท่อนฮุคมันต้องมาสิ  
 
"ห้าายยย เทออออ ด้าาายยยย กาบบบบบ ขาวววววว"
 
เอ้ยๆ พ.ศ. นี้ต้องเพลง โกหกหน้าตาย
 
"จริง จริง เทอน้าานหรออออ.........เธอรู้เต็มม อก ยายยยย เทอออ มา เพ้อพก โกหกหน้าาาาา ตาาายยยย"
 
มันต้องลั่น มันต้องพีค สิ  ณ  วันนี้มาแรงจริงๆ ตีคู่สูสีมากับ ขอใจแลกเบอร์ฯ "ท่านกำลังเข้าสู่..."
 
 
** นอกเรื่องนิด "โกหกหน้าตาย" เพลงนี้ทำไมนำกระแสมาได้นะ ใครหนอช่างขุดมาเล่น (ใช่พี่โล้นที่ประกวดเดอะว๊อยซ์รึเปล่า หรือก่อนหน้านั้น) อารมณ์คนขุดมาเล่นประมาณว่าจะหาเพลงเก่าๆ หลงยุค ฮุคจังๆ มาเล่นเพิ่มขึ้นนอกจากใจนักเลง พี่อ๊อฟ พัดพง!!! แห่มๆๆๆ พงษ์พัฒน์ หรือเพลง เช็ดเ..ี้ย เอ้ย!!! เพียงกระซิบ ของคณะ Black head  ชีวิตนักดนตรีกลางคืนนี่ช่างไม่มีอะไรแน่นอนจริงๆ อันที่จริงเพลงที่ไปเล่นแทนแต่ละวงๆ ส่วนใหญ่ก็เดิมๆ เพิ่มๆ ลดๆ มวยแทนส่วนใหญ่ก็กลางๆ อย่างนี้แหละ ไม่ได้ซ้อมกันมาก่อน (แน่หล่ะ) บางทีเคยฟังแต่ไม่เคยเล่นเลยแล้วต้องเล่นก็มี หนักกว่านั้นไม่เคยฟังแต่ต้องเล่นเลย สุยหน้างานไปก็มี 555  **
 
ถึงไหนแล้วหล่ะ นอกเรื่องไปซะไกลเบย...
 
กลองชุด ชุดกลอง (จะกลับคำทำไมFoot in mouth) นี่มีบ้างไม่มีบ้าง มันน่าน้อยใจจริง น้ำตาจิไหล บางที
มีกระเดื่องตัวเล็กๆ ขาสแนร์ ขาride (ฉาบใบใหญ่) บางทีก็ไม่มีวัสดุอุปกรณ์ที่เป็นเครื่องดนตรี
ที่เรียกว่ากลองชุดวางอยู่เลยบนเวที อืมมมมมมม... ไปถามคนดูแลได้รับคำตอบว่า
"น้องไม่ได้เตรียมมาหรอ -_-" เวรของกรรม
ล่าสุดนี่เลยไปเป็นมวยแทนร้านแถวๆเกษตรนวมินทร์ มีกลองเว้ยเฮ้ยนั่งจัดกลองไปใส่โน่นนี่นั่น
พอจะใส่ฉาบ
..................................ขาฉาบกุหล่ะ SealedSealed
อันที่จริงตามร้านอย่างน้อยควรมีซัก 2 อันก็ยังดีนะครับ ขาแฮทนี่มีนะแต่!!!
ใช่ครับมือกลองคงรู้ๆกันไม่มีตัวล็อคแฮท (บางทีศัพท์อาจจะตามใจตัวเองไปนิด ใครเผลอมาอ่าน
ก็ลองไปถามเพื่อนที่เล่นดนตรีดูนะมันคืออะไร โยนภาระสุดๆ 555)
 
ไปเล่นทีนี่แบกกัีนหลังอาน แน่นอนที่สุดเก้าอี้ตีกลองบางทีไม่มีเลย หรือมีเป็นแบบความสูง-ต่ำ
แตกต่างกันไปตามคีย์ที่ร้อง (ม่ายช่าย อ้ายบร้าาา) ตามความ Art ที่ร้านจัดให้ลูกค้านั่ง เหอะๆTongue out........................แล้วสิ่งของที่ขาดไปจะทำไงหล่ะ .................
โดราเอม่อนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน.............หยั่งงั้นหรอกหรือ
การ์ตูนสิครับ ในโลกแห่งความจริงที่หยิกแล้วเจ็บใบนี้ก็ต้องใช้.....เงิน....สิครับ
Money Money Money!!
 
ก็ไม่รู้สิว่าใครไปสร้างตรรกะดลจิตดลใจเจ้าของร้านทั้งหลายว่า เปิดร้านนั่งดริ้ง นอนดริ้ง
หรือยืนเขย่งดริ้งEmbarassed อันนักดนตรีนั้นหนาต้องมีอุปกรณ์ไปเองทั้งหมด ชะลันล่า...มิกเซอร์ขวดละ 80
กำไรนั้นหรือก็เป็นของฉัน แหมมมม ถ้าพี่ไม่จ้างผมๆ ละอยากจะ... กอดขอบคุณพี่จริงๆที่คิดได้
 
มือกีต้าร์โอเคมีกีต้าร์
มือเบสโอเคมีเบส
นักร้องมีท่อน เห้ย!!!! มีแท่ง เห้ย!!!! เอาเป็นว่ามันมาแต่ตัวใช้เสียงกับหน้าเด้งๆก็พอ
 
แต่มือกลอง ครับ มือกลอง (อารมณน้อยใจ2)........ จะให้มือกีต้าร์มาซื้อให้คงเป็นไปไม่ได้
(หรือได้หว๊ะ ยังไม่ได้ลอง) เล่นประจำตามร้านรวงต่างๆที่ว่ามานี่ได้วันละ 500 - 700 แต่ต้องซื้อของ
หลักหลายพันจนถึงหลักหมื่น คุ้มฝุดๆ ไหนจะค่าน้ำมัน ค่าเดินทางซึ่งแน่นอนกว่าจะเล่นเสร็จก็เกือบ
ปิดร้านขนส่งมวลชนอันทันสมัยในบ้านเราทั้งลอยฟ้า ทั้งมุดดิน ปิดหมดแล้ว รถเมลล์ก็นานๆๆๆ
จะมาซักคัน ของที่แบกมา + ความเหนื่อยล้าที่เพิ่งลงจากเวที มันน้ำหนักเลยนะ ถ้าไม่เอารถมา
ก็เห็นจะต้องใช้บริการพี่แท๊กซี่นำพาเข้าสภาการเมืองสถานเดียว (เราก็เป็นจิ้งจกเปลี่ยนสี
ไปตามสถานการณ์เอาเป็นไม่ถีบผมลงกลางทางก็พอ อุหว่ะฮร่าๆ)  
 
พูดถึงตอนเดินทางไปเล่นดนตรี ไปเป็นมวนแทน หรือไปออดิชั่นเอง ตามร้านต่างๆ ทีนึง
ผมต้องพก ถุง..... อุปกรณ์กลองอะไรมั่งนะ (จะเว้นทำไมKiss) ลองดู้ ลองดู
1.เครื่องทองเหลืองทั้งชุด
2.กลองสแนร์ 
3.กระเดื่อง (แป้นที่ใช้เหยียบ)
4.ขาฉาบ 2 อัน
5.ตัวล็อคไฮ-แฮท 2 อัน
6.โฟมรองฉาบ (หายหมด มือกลองทั้งหลายจ๋าาาา ของใช้ส่วนรวมอย่านำกลับเลยนะ ^^)
7.กลองทอม (เผื่อร้านไม่มีกลอง เอามาทำกระเดื่องแก้ขัดลำกล้อง!!??)
 
อยากจะมีสักสิบมือ จะได้ไม่ต้องรบกวนผู้อื่นจริงๆ Foot in mouth
 
อุปกรณ์ที่กำลังเข้าสู่สภาให้อนุมัติงบประมาณ Surprised
1.เก้าอี้กลอง
2.ขาสแนร์
3.ขาไฮ-แฮท
 
เกือบทั้งชุดครับที่ต้องตระเตรียมนำไปบรรเลง เทียบกับนักร้อง ..............มันน่าน้อยใจ3 
 
แล้วอีกเรื่องหนึ่งครับ แต่ละร้านกว่าจะแทรกตัวไปเล่นได้นี่ต้องมีเหตุอันควรทั้งนั้น
*เหตุการณ์อันนี้จำกัดเฉพาะมือกลองอ่อนการซ้อมอย่างกระผมTongue out* ยกตัวอย่าง
- เพิ่งเปิดร้านสดๆซิงๆ ยังไม่มีใครมาออดิชั่น
- ร้านที่วงเก่าเค้าได้งานร้านใหม่ เราก็เสียบแทนเค้าไป
- ร้านเค้าขาดแคลนจริงๆ ส่วนใหญ่จะเป็นช่วงเทศกาล
ซึ่งยากมากที่จะได้เล่นเพราะฝีมือตัวเอง (อ่อนอ่ะ)
ทั้งชีวิตที่เล่นดนตรีมานี่ออดิชั่นติดประมาณ 1 ครั้งถ้วน 555+ เป็นร้านริมๆกรุงเทพฯ ที่เกือบตกสำรวจ
นอกนั้นที่ได้งานก็ตามเหตุที่บอกไปด้านบนนั่นแหละ (แต่พอได้อยู่นะ แบบว่าชอบเก็บตก หึหึ)
 
ช่วงนี้เล่นตามอีเว้นท์ต่างๆ งานบวช งานแต่ง งานทำบุญบ้าน งานปาร์ตี้เทศกาลต่างๆ ของบริษัท
งานศพยังไม่เคยอะนะ Foot in mouth รับเล่นงานอย่างนี้ไปดีกว่า รู้สึกว่าจะเหมาะกับการทำงาน 2 อย่างพร้อมๆกัน
 
สรุปคือประเด็นของเอ็นทรี่นี้คือมาบ่นเรื่องการหางานดนตรี
ว่ามัน...
ยากส์
ถึงยากมากส์
และถึงกับยากที่สุด สุด ๆ ไปเลย (อันนี้นูโวFoot in mouth)
 
ไม่ใช่การแนะแนวทางในการออดิชั่นหาร้านอะไรหรอกนะ ไม่ใช่กูรูขนาดนั้น เอิ๊กๆ
 
อะไรนะ!!! หลงเข้ามาอ่านตั้งนานนึกว่าจะเป็นแนวทาง 
 
อันนี้ช่วยไม่ได้จริงๆ ยังไงก็ขอบคุณที่เข้ามาร่วมวงจ้าาาา

edit @ 21 Feb 2014 16:09:57 by Bigp@L

Comment

Comment:

Tweet

ขอบคุณครับ ^^

#2 By Bigp@L on 2014-02-25 10:14

สู้ๆๆ นะ Hot! Hot! ฮึบๆ

#1 By ช ม เ พ ลิ น * on 2014-02-21 19:13